പ്രക്ര്യതി പൊറുത്തു

പ്രക്ര്യതി ഇത്തവണയും പൊറുത്തു.
പരിഭവങ്ങൾ മറന്നു കാലവർഷം വന്നു.
പ്രബുദ്ധരാകുവാൻ,
പുനർചിന്തനം ചെയ്യുവാൻ,
പ്രക്ര്യതിയിലേക്ക് മടങ്ങുവാൻ
ഒരു അവസരം കൂടി !

വിയർപ്പ്

രാവിലെ 8 മണി കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ. പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞു ഒരു കട്ടൻ ചായയും കുടിച്ചു പത്രം വായിക്കാൻ ഇരുന്നതാണ്. മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ മകൾ തൊള്ള പൊട്ടിച്ചു കവിത പഠിക്കുന്നു. കവിതാ മത്സരം ഉണ്ടേ ! അടുക്കളയിൽ ശബ്ദകോലാഹലം അടങ്ങിയിട്ടില്ല. മൊത്തം ഒരു അസ്വസ്ഥത. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. രണ്ടു ഫാൻ തലയ്ക്ക് മീതെ കറങ്ങുമ്പോഴും എന്റെ തല വിയർക്കുകയാണ്.
തല മാത്രമല്ല. തല മുതൽ കാൽപാദം വരെ!

എനിക്കാകെ ഒരു അങ്കലാപ്പ്. എന്താണപ്പാ ഇങ്ങനെ വിയർക്കുന്നേ?
മുപ്പത് ആവാത്തവർക്കു പോലും ഹാർട്ട്‍ അറ്റാക്ക് വരുന്ന കാലമാ !
ഓഫീസിലും, കാറിലും AC ഉള്ള കാരണം ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.

ഞാൻ എന്റെ സഹധർമ്മിണിയെ വിളിച്ചു.

"എടീ, ഇത് നോക്കിയേ, ഞാൻ വെറുതെ ഇരുന്നു വിയർക്കുന്നു!"

"അതേതായാലും നന്നായി - നിങ്ങളലേലും പണി എടുത്ത് വിയർക്കാറില്ലല്ലോ ! - നിങ്ങൾ ഒന്നും അറിയുന്നില്ലല്ലോ മനുഷ്യാ - അതാണ് പ്രശ്‍നം  - മാർച്ചു മാസം കഴിഞ്ഞു ദിവസം രണ്ടായി."  - ചുവരിൽ തൂക്കിയിട്ട കലണ്ടർ മറിച്ച് കൊണ്ട് മറുപടി.

അപ്പോഴാ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് - പത്രത്തിലും ഉണ്ട് വാർത്ത - "എടീ, നീ അറിഞ്ഞോ - തൃശ്ശൂരിൽ 39 ഡിഗ്രി ആയി ചൂട്! - ആഗോളതാപമാണ് പ്രശ്‍നം."

"എവിടൊക്കെയോ, എന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു നമുക്ക് ജീവിക്കണ്ടേ - ഇവിടെ ഒരു AC മേടിച്ചാ തീരുന്ന പ്രശ്നമേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ എന്ന് മുതൽ പറയുന്നതാ. ഇന്ന് തന്നെ ഒരെണ്ണം ഓർഡർ ചെയ്താ നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ നല്ലത്.

നിങ്ങളിവിടെ ഇങ്ങനെ കൂനി ഇരിക്കാതെ ഇന്നെങ്കിലും ആ കാറൊന്നു വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴുക്. ആഴ്ച മൂന്നായി കഴുകിയിട്ട്.

പിന്നെ പുറകിലെ മാവ് മുറിക്കാൻ ആളെ കൂടി ഏർപ്പാടാക്കണം. അത് പൂക്കുന്നും ഇല്ലാ, മുറ്റമടിച്ച് എന്റെ മുതുകും ഒടിയുന്നു."

കാർ കഴുകാൻ ബക്കറ്റും എടുത്ത് നടക്കുമ്പോഴും അടുക്കളയിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദകോലാഹലം തുടരുകയാണ്. മുകളിൽ നിന്നും ദിഗന്തങ്ങൾ ഭേദിക്കുന്ന കവിത -

"ഇനിയും മരിക്കാത്ത ഭൂമി ! നിന്നാസന്ന മൃതിയിൽ നിനക്കാത്മശാന്തി !
ഇത് നിന്റെ, എന്റെയും, ചരമശുശ്രൂഷയ്ക്ക് ഹൃദയത്തിലിന്നേ കുറിച്ച ഗീതം...."

ഞാൻ പൈപ്പ് തുറന്നു - നേർത്ത ഗദ്ഗദത്തോടെ ഒരു കവിൾ ചെളി വെള്ളം അതിൽ നിന്ന് ഒലിഞ്ഞിറങ്ങി.

Run !


RUN.
RUN We Must.
RUN From the Evils Around,
RUN From the Devils Within,
RUN From the Ignorance,
RUN From the Fear of Impermanence,
RUN We Must...To Reach Out To the Ultimate.

And 2017 gave me a fabulous opportunity to kick-start my dream run. My erstwhile organization TCS sponsored event "Fit4Life" was perfectly set, to say the least! The inspiration from the marathon manager at office, runner friend of native and presence of my wife was just ideal!

On that soothing February morning, I too, among hundreds, ran that 10 km in Kochi. With admiration I saw the professionals hitting the finish within no time, With amusement I saw the giant footed ones simply walk past me when I thought I am running! With blushes I saw chirpy damsels giggle past me laughing their hearts out! And then at the finish line, I found that cute little girl garlanding me with a lovely medal for a lifetime :)

All together it was an experience to be experienced!
And as I finished, I had decided - I am going to Run. Run Forever. Run Silently. Run with Prayers. Run for our Nature. Run for our Earth, Run for my Parents. Run always - into Myself! 

(TCS Fit4Life, 19.Feb.2017, Kochi)

Well Said Nandus!

Dear Parent,

Please make them summarize few lines on the topic -
"How to Help Others" to say this topic in the assembly on Thursday (16.2.17).


And these are the three lines what their parents taught them -

"To Help Others I will Plant Trees.
   I will water them daily.
   Trees will help all of us."

Well Said Nandus!

ഇടവഴി


ഓഫീസിൽ തിരക്കുള്ള നേരത്താണ് എനിക്കാ ഫോൺ വന്നത്.
"ഇടവഴി കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യുകയാണ്. രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പണി തീരും."
കാൽ ചുവട്ടിൽ നിന്നും മണ്ണൊഴുകി പോവുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.

മണ്ണിനോട് ചേർന്ന് ജീവിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്തേക്ക് ഓർമ്മകൾ ഓടി - ഇടവഴിയുടെ ഇരുവശത്തും തിങ്ങി നിന്ന മുക്കുറ്റിയും, അവയ്ക്കിടയിൽ പടർന്നു നിന്ന കറുകയും, നിവർന്ന് നിന്ന മുയൽ ചെവിയനും, ഇവയ്ക്കിടയിലൂടെ ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ ഇഴഞ്ഞു പോയിരുന്ന ആ പാവം ചേരമ്മൂമ്മയും, പിന്നെ വേനലിൽ തുപ്പൽ പടക്കം തേടി നടന്നതും, ഇടവപ്പാതിയിൽ പുഴയായി ഒഴുകുന്നത് നോക്കിയിരുന്നതും, അവധി ദിവസങ്ങളിൽ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു പുല്ല് വെട്ടിയതും, പിന്നെ ക്രിക്കറ്റ് കളിയും - എല്ലാം കോൺക്രീറ്റിനുള്ളിൽ മറയുന്നു -  കണ്മുന്നിൽ നിന്നും, ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും ഒരു യുഗം മറവ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

രണ്ടു നാൾ കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 
കോൺക്രീറ്റ് ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുന്ന ഞാൻ കണ്ടത് ഒരു ദുരന്ത ഭൂമിയാണ് - 
ദിശാ ബോധം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട തുമ്പികൾ,
കൂടും, കൂട്ടരും നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഉറുമ്പുകൾ,
പരുക്കൻ കോൺക്രീറ്റിലൂടെ, പുകച്ച് പോകുന്ന ഉരുക്കൻ വണ്ടികൾ.
ഞാൻ എൻ്റെ കാലുകളെ നോക്കി.
അവ ശുഷ്ക്കിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവ ദുർബലമായിരിക്കുന്നു.
അവയുടെ പാദങ്ങൾ അറ്റു പോയിരിക്കുന്നു.

Merry Christmas - 2016

We have Hope of Peace on Earth,
We have Faith on Bliss from Heaven,  
We have Dream of Grace from the Angels,
For we have December with X’mas night right with us!
  ’ !